behandelingsopties
Nu u de fase van vruchtbaarheidsonderzoek achter de rug heeft, is er mogelijk een verklaring gevonden waarom uw kinderwens tot nu toe nog onvervuld bleef. Ook kan het zijn dat er ondanks allerlei onderzoeken nog geen verklaring is gevonden (onverklaarde subfertiliteit). Afhankelijk van de gestelde diagnose, maar zeker ook afhankelijk van uw leeftijd en de duur van uw kinderwens, zal een behandelplan met u worden opgesteld.
Dit hoofdstuk behandelt de fase waarin u met een vruchtbaarheidsbehandeling gaat starten. Echter, niet altijd hoeft er na de onderzoeksfase meteen te worden overgegaan tot behandeling. Na de onderzoeksfase zal er per paar worden bekeken hoe groot de kans op een spontane zwangerschap is en hoe deze kans eventueel vergroot zou kunnen worden door vruchtbaarheidsbehandelingen. Onderscheid kan gemaakt worden tussen behandelingen met enkel medicijnen, chirurgische ingrepen die soms worden verricht om de vruchtbaarheid te vergroten en de kunstmatige voortplantingstechnieken. Een groot aantal van deze behandelingen zal in dit hoofdstuk aan bod komen. Een belangrijke optie is echter ook het (nog) niet ingrijpen door het starten van een vruchtbaarheidbevorderende behandeling, maar het voeren van een zogenaamd afwachtend beleid.
afwachtend beleid
Gemiddeld is 80 - 90% van de vrouwen binnen een jaar zwanger. Er is echter een grote variatie in de vruchtbaarheid van paren. Er zijn paren die bij herhaling binnen een maand zwanger zijn (superfertiel) en paren waarbij nooit een spontane zwangerschap zal optreden (infertiel). Het verloop hiertussen is een glijdende schaal. Bij 'normaal' vruchtbare paren is de grote meerderheid binnen een jaar zwanger. Dit betekent echter ook dat het overige deel van de 'normaal' vruchtbare paren toch meer tijd nodig heeft. Het is daarom belangrijk om de statistieken te vertalen naar de persoonlijke situatie van een individueel paar.
Als uit de onderzoeken blijkt dat een paar wel aan de basale voorwaarden voor het tot stand komen van een zwangerschap voldoet, kan er worden voorgesteld om toch nog eerst een bepaalde periode het ontstaan van een spontane zwangerschap af te wachten. Dit afwachten wordt een 'expectatief beleid' genoemd. De leeftijd van de vrouw en de duur van de actieve kinderwens zal mede bepalen of u deze optie aangeboden krijgt.
Het starten van vruchtbaarheidsbehandelingen bij een individueel paar is alleen zinvol als men verwacht dat hierdoor de kans op het tot stand komen van een zwangerschap groter wordt dan door af te wachten. Als na onderzoek blijkt dat er (nog) een reële kans bestaat op een spontane zwangerschap, kan het een goede optie zijn om een spontane zwangerschap een extra kans te geven. Sommige paren ervaren dit expectatieve beleid in eerste instantie als een teleurstelling. Echter, als men zich realiseert dat ten eerste de tijd hiermee niet stilstaat, maar dat men de natuur nog een (tweede) kans geeft, dat ten tweede een vruchtbaarheidsbehandeling ook geen garantie geeft voor een zwangerschap en dat dit ten derde ook bijwerkingen of risico’s met zich mee kan brengen, kunnen de meesten dit bericht ook als positief opvatten. Bij elke behandeling moet een afweging worden gemaakt tussen de eventuele bijwerkingen of risico’s en het beoogde effect.
