gebruik van donoren

Het gebruik van donorzaad is een uitvoerbare optie als een man geen sperma heeft en/of een vrouw niet in staat is om eicellen te produceren. Donoren komen ook in beeld als een vrouw wel haar eigen eicellen genereert, maar deze eicellen van slechte kwaliteit blijken te zijn. Ook kunnen donoren ter sprake komen wanneer bij een of beide partners het risico aanwezig is dat een erfelijke aandoening aan het nageslacht wordt doorgegeven. Ongeacht de succespercentages, is de overweging om een donor te gebruiken waarschijnlijk een van de moeilijkste beslissingen die een paar ooit zal moeten nemen.

Vaak worstelen paren met het idee dat een kind geboren door tussenkomst van een donor niet genetisch gerelateerd is aan beide ouders. Dit is een reële bezorgdheid. U en uw partner moeten dit goed overdenken. Door zoveel mogelijk te lezen over donatie van eicellen of sperma kunt u misschien makkelijker tot een beslissing komen. Het lezen van persoonlijke verhalen van mensen die donatie hebben meegemaakt, kan in het bijzonder waardevol zijn. Dit is een beslissing die uw leven verandert en die de volledige steun van beide partners vereist.

In Nederland zijn aan eiceldonatie strikte voorwaarden verbonden. Handel in eicellen zowel als zaadcellen is wettelijk verboden. Ook zog. commercieel donorschap is verboden - werven en betalen voor eiceldonoren door klinieken – komt in Nederland niet voor. De maximum leeftijd voor de vrouw die de eicellen ontvangt is 45 jaar. De meest voorkomende praktijk is dat de wensouders de donor zelf meebrengen: vaak een familielid of vriendin die bereid is een IVF procedure voor hen te ondergaan. De minimum leeftijd voor de donor bedraagt 18 jaar. In de praktijk wordt de voorkeur gegeven aan donoren boven de 30 jaar omdat oudere donoren beter bestand zijn tegen de druk die samenhangt met donorschap dan jongere. Aan donorschap dient altijd toestemming te worden verleend door de medisch-etische toetsingscommissie van het ziekenhuis.