luteale fase insufficiëntie (LI)

Een regelmatige cyclus is niet altijd een garantie voor een normale follikelontwikkeling en eisprong.

Waarschijnlijk komen subtiele stoornissen in de ovulatie bij iedere vrouw wel eens voor, maar of dat bij sommigen zo vaak voorkomt dat dit een verminderde vruchtbaarheid zou kunnen verklaren is nog maar de vraag. Toch wordt vaak wel een behandeling voorgesteld (bijvoorbeeld ovulatie stimulerende medicijnen of progesteron therapie). Een voorbeeld van zo’n subtiele cyclusstoornis is Luteale fase insufficiëntie (LI).

Luteale fase insufficiëntie (LI)
De tweede helft van de cyclus wordt de luteale fase genoemd. De luteale fase is de tijd tussen de eisprong en het begin van de volgende menstruatie. Na de eisprong wordt het achterblijvende lege eiblaasje het corpus luteum genoemd (gele lichaam). Dit corpus luteum produceert het hormoon progesteron en speelt hierdoor een essentiële rol bij de voorbereiding van het baarmoederslijmvlies op de innesteling en het in stand houden van een jonge zwangerschap. Als blijkt dat er te weinig van dit hormoon wordt geproduceerd of als de luteale fase te kort is spreekt men wel van Luteale fase insufficiëntie (LI). De rol van LI in een spontane cyclus staat als oorzaak van subfertiliteit ter discussie. Alhoewel er ook onvoldoende harde bewijzen zijn over het effect van therapie wordt dit wel vaak toegepast.