zwangerschapsbraken

Deze aandoening vormt niet zo zeer een risico voor de zwangerschap of voor de zwangere, maar is wel lastig. Omdat dit iets vaker voorkomt bij meerlingzwangerschappen wordt het in dit kader toch kort besproken.

Misselijkheid en braken zijn bij veel vrouwen de eerste tekenen van een zwangerschap. Omgeveer 80-85% van alle zwangere vrouwen heeft in meer of mindere mate last van misselijkheid, en ruim de helft heeft daarbij ook last van braken.

Bij aanhoudend braken, gewichtsverlies en uitdroging spreekt van hyperemesis gravidarum. Dit komt maar weinig voor en treedt vooral op in de eerste helft van de zwangerschap.

Het kan het gevolg zijn van zowel psychische als lichamelijke aandoeningen, maar meestal is de oorzaak onbekend. Er is een verband met de hoeveelheid zwangerschapshormoon dat wordt aangemaakt. Bij meerlingzwangerschappen is er om deze reden een wat grotere kans op het optreden van hyperemesis gravidarum. Slechts weinig vrouwen moeten hiervoor in het ziekenhuis worden opgenomen.

Bloed - en urine onderzoek naar uitdroging kan de diagnose bevestigen. De grens tussen het “normale” zwangerschapsbraken en hyperemesis gravidarum is echter niet altijd scherp te trekken. Voor het normale zwangerschapsbraken is meestal geen specifieke behandeling nodig. Vaak helpt het advies om frequent kleine maaltijden te eten. Meestal verdwijnt dit braken vanzelf na de eerste 3 maanden van de zwangerschap.

Is er echter sprake van aanhoudend braken in combinatie met gewichtsverlies en uitdroging, dan kan een ziekenhuisopname nodig zijn. Meestal nemen de klachten snel af na deze ziekenhuisopname. In sommige gevallen moet er vocht worden toegediend via een infuus om de uitdroging te bestrijden. Vitaminetekort zal niet snel optreden, maar als het braken lang aanhoudt dan kan het soms nodig zijn om vitamines (met name viamine B1) toe te dienen. Er zijn geen specifieke dieetmaatregelen nodig. Hoewel erg lastig, is het een geruststelling dat de prognose voor de zwangere en haar kind doorgaans goed is.